بارزانی تشنه جنگ با شبه نظامیان شیعه عراقی
در حالی که نزدیک به یک هفته از حمله مشترک ارتش عراق و نظامیان آمریکایی به شهر بصره و برخورد شدید آنان با شبهنظامیان «جیشالمهدی» میگذرد، جایگاه نخستوزیر شیعه عراق در میان اقوام گوناگون عراقی، دستخوش تغییراتی شده است.
در حالی که اکنون نخستوزیر عراق به نبرد موسوم به «صولة الفرسان» پایان داده، گویا آمریکا و انگلیس بدون توجه به اوضاع عراق درصددند با فشار بر مالکی، وی را مجبور به ادامه نبرد با صدریها کنند، چراکه این نبرد حتی اگر به تضعیف جایگاه مالکی در شیعیان هم بینجامد، به نظر میرسد آنها چندان ناخشنود نخواهند شد.
از همین رو، خبرگزاری آمریکایی «آسوشیتدپرس» با تلاش برای برجسته کردن اختلافات رئیس دولت عراق با اکراد و اهل سنت، تلاش کرد او را به ادامه نبرد با صدریها ترغیب کند.
آسوشیتدپرس نوشت: مسعود بارزانی، رهبر منطقه خودمختار کردستان عراق، پیشنهاد همکاری نیروهای کرد برای جنگ با «جیشالمهدی» را داده است. «طارق هاشمی»، معاون سنی رئیسجمهور عراق هم مصوبه «جلال طالبانی»، رئیسجمهور کرد عراق و «عادل عبدالمهدی»، معاون شیعه رئیسجمهور این کشور برای اعمال تدابیر شدید در بصره را امضا کرد.
این در حالی است که الهاشمی، یکی از مهمترین منتقدان نوری المالکی بوده و حدود یک سال است این دو تقابلات شدیدی دارند و الهاشمی، نخستوزیر را به جانبگرایی قومی و المالکی نیز معاون سنی رئیسجمهور را به کارشکنی در تصویب مسایل کلیدی متهم کرده بود.
الهاشمی پنجشنبه دیدار کمسابقهای با المالکی داشت و پس از آن، دفتر هاشمی در بیانیهای اعلام کرد که وی به مالکی گفته، میتوانیم اختلافات سیاسی را کنار بگذاریم. الهاشمی گفت: «مهمترین هدف در این برهه حساس، تضمین تصمیمگیری در راستای منافع عراق است.»
شورای عالیرتبهای که روز شنبه با حضور چهرههایی مانند طالبانی المالکی و رهبران احزاب و گروههای بزرگ سیاسی برگزار شده بود، از احزاب عراقی خواست یا سلاحهای خود را بر زمین گذارند و یا از حضور در صحنه رقابتهای انتخاباتی کشور و عرصه سیاسی محروم شوند.
این شورا همچنین از اقدامات مالکی برای مبارزه با شورشیان «جیشالمهدی» حمایت کرد و به این ترتیب، مالکی امیدوار است تا بتواند وزرای سنی را که در آگوست گذشته، کابینه او را ترک کرده بودند، به کار بازگرداند؛ بنابراین، در صورت موفقیت وی در این راه، مالکی گام بزرگی در راستای ایجاد وفاق ملی در عراق برداشته است.
اما همه این پیشرفتها به نحوه برخورد دولت عراق با شورشیان شیعه وابسته است. درگیریهای پدید آمده در بصره، باعث موضعگیری مالکی علیه سپاه المهدی و تهدید مقتدی صدر در بغداد شد که صدر هم تهدید به انتقام و واکنش کرد و مالکی در برابر او کمی عقب نشست.
بارزانی به خاطر بیتوجهی مالکی به تجاوز ارتش ترکیه به مناطق کردنشین شمال عراق و به طور کل دولت منطقه خودمختار به خاطر مخالفت دولت عراق با قراردادهای نفتی خارجی آنها به شدت به مخالفت با دولت عراق میپردازد، اما کردها که مورد اعتمادترین متحد سالهای اخیر آمریکا در عراق بودهاند نیز نیروهای صدر را تهدیدی برای روند سیاسی عراق و ثبات آن میدانند.
صدر با اجرای سیستم فدرال در عراق که میتواند به ایجاد مناطق خودمختاری مانند کردستان شود، مخالف است و آن را راهی برای فروپاشی عراق میداند.
یکی دیگر از جبهههای درگیری کردها و صدر، مالکیت بر شهر نفتخیز کرکوک است. در این میان، مالکی تلاش داشته است خود را به عنوان یک رهبر ملی و جدای از هرگونه جانبداری قومی و مذهبی نشان دهد و برای همین اعلام کرده است با هرگونه قانونشکنی و هرج و مرج از جانب هر قوم و مذهبی که باشد، مبارزه خواهد کرد.
بهمن 1388
